ตลอดเวลาที่ผ่านมาเป็นเวลาที่ผมเคยมีความสุขมาก
เคยมีคนที่รักยืนเคียงข้าง
แต่ตอนนี้ผมได้แต่เฝ้าดูสิ่งต่างที่เกิดขึ้น
โดยไม่สามารถเข้าไปทำอะไรได้เลย
พยามบอกทางอ้อมว่าอะไรถูกอะไรผิด อะไรที่จำเป็นไม่จำเป็น
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับกลายเป็น ผมไม่หวังดี
สิ่งที่ทำอาจจะรุนแรงแต่ทำเพราะความเป็นห่วง
ไม่รุ้ว่าเขาจะเข้าใจแค่ไหน และไม่รุ้ว่าเมื่อไหร่
ได้แต่หวังว่า เขาจะเข้ามาอ่านบ้าง
ได้แต่รอววันนั้น ได้แต่ทำตัวดีๆต่อไป ดำเนินชีวิต
บนครรลองแห่งความดี คงทำได้แค่นี้
โดยที่สุดท้ายแล้วจะเป็นอย่างไรยังไม่รู้
แต่ก็ต้องทำเพราะผม ศัทธาในตัวเขา
อาจจะเจ็บบ้างในขณะนี้แต่ถ้าวันหนึ่ง ที่เขากลับมา
ยืนเคียงข้างผม มันก็คุ้ม ผมไม่เคยโกรธ ไม่เกลียดเขาเลย
ไม่ว่าเขาจะเป็นอย่างไร เหมือนที่เขาไม่เคยโกรธเวลาที่ผมทำผิด
ความรักจำเป็นต้องอาศัยความเข้าใจ การเปิดใจที่จะพูดคุย
มิใช่อารม เพื่อหาสิ่งที่สมควรทำ ในความเห็นของ2คน
ผมเองไม่ใช่คนที่ดีพร้อมทุกอย่าง ผมรู้ตัวดี
แต่ผมก็พยามทำให้มันดีที่สุด บางการกระทำอาจผิดไปบ้าง
แต่ทั้งหมดที่ทำก็เพราะความหวังดี ไม่ได้คิดร้าย
สิ่งที่ผมสัญญา ผมก็ยังทำ ผมจะรอ รอคุณเสมอไม่ว่าจะนานเท่าไหร่
การรอคอยที่แสนทรมานนี้ ไม่ว่าอย่างไรผมก็ต้องผ่านไปให้ได้
เหมือนบททดสอบหนึ่งของชีวิต ที่เราต้องผ่าน
บางทีก็ท้อ แต่ศัทธายังมีก็ต้องเดินหน้าต่อ
ไม่รุ้ว่าทำไมเวลาเห็นคุณ เดินกับคนอื่น จับมือคนอื่น
หัวใจของผมแทบสลาย ผมอาจจะเห็นแก่ตัวก็ได้
สำหรับคนทั่วไปผมไม่รุ้สึกอะไร แต่บางคนผมแทบทนไม่ไหว
ถ้าสิ่งที่ทำเป็นการทดสอบผม มันก็คงจะแรงมากเลยทีเดียว
แต่ไม่เป็นไรครับ ผมไม่โกรธ ผมจะทนต่อไป
ผมจะทำอะไรได้บ้างล่ะนอกจากทน และรอ
คงจะทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้
ไม่ว่าคุณจะเป้นอย่างไร สุขสบาย เหนือย ท้อแท้ อ่างว้าง
หรือรุ้สึกว่าไม่มีใคร แต่โปรดจงรู้ไว้เถอะว่า ผมคนนี้อยู่ข้างคุณเสมอ
รักและคิดถึงเสมอ ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่
ในใจผมก็มีแต่คุณเท่านั้น
ปล.ถ้าผมโชคดี คุณคงได้อ่าน และคงเข้าใจ
edit @ 2007/03/28 18:44:45
