และแล้วคนที่อยู่แต่ในความมืดก็ต้องเปลี่ยนตัวเอง

"เพราะอยู่แต่ในความมืด

จึงไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด"

"เพราะอยู่คนเดียวในความมืด

จึงไม่รู้ว่ารักเป็นเช่นไร ต้องการอะไร"

วันหนึ่งก็มีแสงสว่างเข้ามา มาเป็นกระจกที่จะสะท้อน

แต่เรากลับไม่ได้สนใจมากมาย เลือกที่จะดูบางอย่างที่สะท้อน

จนกระทั่งกระจกเริ่มร้าว และแตกไปในที่สุด

จึงได้รุ้ว่าการไม่มีกระจกเป็นเช่นไร

ไม่มีแสงสว่างเป็นเช่นไร

........................

....................

...............

..........

ถึงเวลาที่เราต้องเดินออกมาจากความมืดเสียที

เพื่อจะรับรู้ว่าโลกที่นอกเหนือจากความมืดเป็นเช่นไร

เพื่อที่จะเรียนรู้การอยู่ร่วมกัน เรียนรู้อะไรทุกๆอย่าง

อาจจะคิดได้เมื่อสาย แต่ก็จะพยามทำต่อไป

และต้องทำให้ได้...

.............................

........................

....................

...............

กลัว กลัวว่ามันจะสายไป

กลัวว่าทุกอย่างจะไม่มีอีกแล้ว

กลัวว่าทุกอย่างจะไม่ได้กลับคืนมา

กลัวจะไม่มีใครให้อภัย

กลัวว่าจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เคยเป็น

แต่วันนี้ฉันจะเป็นคนใหม่

ไม่กล้าที่จะรับปากว่าจะทำได้100%

แต่จะทำให้ดีที่สุด

ปล. คงจะไม่ได้อัพอีกนาน จนกว่าจะคิดได้ว่าทำไรผิด

ทำไรขาด ต้องทำไร ควรทำไร

แต่ก็นะเราก็คน จะทำให้ทุกอย่างทุกคนพอใจ

คงจะเปนไปไม่ได้แต่เราจะทำให้ดีที่สุด เมื่อวันที่เราคิดได้

เปลี่ยนได้คงได้เจอกันอีกครั้ง ขอบพระคุณ

นานแล้วที่ไม่ได้อัพ ชีวิตที่ผ่านมามีความสุขมากมาย แต่ในวันนี้ต้องตื่นมาพร้อม กับความเดียวดาย เฝ้าถามตัวเองว่าอะไรคือปัญหาระหว่างเรา ... มีเพียงความเงียบเท่านั้น เป็นคำตอบ ชีวิตคืออะไร เกิดขึ้นมาเพื่อรอวันแตกดับ?

ใน1ชีวิตเราได้ทำอะไรบ้างเพื่อแตกดับในวันหนึ่ง ทำตามความคิด ทำตามความฝัน ทำในสิ่งที่อยากทำ อะไรคือคำตอบสิ่งที่ทำอะไรคือถูกอะไรคือผิด อะไรดี อะไรไม่ดี อะไรเป็นตัวตัดสิน

ชีวิตเกิดมาเพื่อรักหรือ? แล้วรักอะไรล่ะ ความรักที่ใครก็บอกว่าเป็นสิ่งดีในโลก ถ้าเรารักเขาข้างเดียวล่ะ ถ้าเขาไม่ได้รักเราล่ะ ถ้าคนที่เคยรักกันแล้วทิ้งไปล่ะ ความรักจะมีความหมายไหม? เกิดคนเดียวก็ย่อมตายคนเดียวเช่นกัน

ดวงตะวันเย็นย่ำทอแสงล้า

สุดขอบฟ้ามาถึงเมื่อยามสาย

เหลียวหลังมองอดีตกาลเคยกร้ำกราย

ฝันสลายสุดท้ายไม่จีรัง

อำนาจราชศักดิ์ปานราชสีห์ เงินทองมั่งมีเสวยสุข

ล้วนก่อเกิดห้วงมหันต์แห่งความทุกข์เปรียบประดุจทางวิบัติของชีวิต

หากหันหลังคืนฝั่งรั้งสติ ตั้งสมาธิเพ่งจิตคิดสักนิด

ถูกผิดดีชั่วย่อมสะกิด ให้ค้นคิดพบหนทางสู่นิพพาน

เฝ้ารอวันที่คนที่ใช่สำหรับเราจะมา เฝ้ารอกับดวงจันและแสงดาว หวังเพียงใครสักคนที่จะเดินร่วมทาง ที่จะเป็นทุกอย่างสำหรับเรา นั่งข้างๆกุมมือ ฝ่าฟันปัญหาและก้าวไปพร้อมกันจะมีไหมนะคนคนนั้น? ถ้าชีวิตยังมีเหลือก็จะรอ รอจนกว่าจะถึงวันนั้น รอจนเราจะได้เจอกัน อยู่เคียงคู่กัน....ตลอด...ไป....

จากผู้ชายคนหนึ่งที่รักเธอ